Wanneer pas je je portefeuille aan?

Waarom het ertoe doet

Wie nooit herbalanceert, laat zijn portefeuille langzaam opschuiven naar wat het goed heeft gedaan. Na jaren stijgende beurzen zit je dan misschien voor 95 procent in aandelen, terwijl je ooit had besloten dat 80 procent je grens was. In een forse daling voel je dat verschil, het risico dat je draagt is groter dan je ooit bewust hebt gekozen.

Herbalanceren brengt een mechanische discipline mee. Je verkoopt wat boven je doelgewicht is gegroeid en koopt bij wat is achtergebleven. Niet omdat je denkt dat het ene nu te hoog staat of het andere te laag — dat weet niemand. Maar omdat je je eigen plan volgt. Het is geen poging tot markttiming. Het is vasthouden aan wat je bewust hebt gekozen.

Wanneer je herbalanceert

Er is geen vaste regel voor hoe vaak. en wanneer je moet herbalanceren. Door stijgingen verandert vaak ook je risicoperceptie. Je hebt iets meer vermogen en kan dan ook wat meer risico lopen. Wat telt is dat de verhouding in je portefeuille niet te ver wegdrijft van wat je had bedoeld. Een praktische aanpak is drempelgestuurd herbalanceren: je grijpt in als een categorie meer dan vijf of tien procent afwijkt van je doelgewicht. Wie liever een vast moment heeft, gebruikt de jaarlijkse belastingaangifte als natuurlijk ankerpunt. Ook een nieuw kalenderjaar wordt vaak aangepakt voor het weer op orde brengen van je portefeuille. Een rustig moment waarop je toch al naar je financiën kijkt. Beide methides werken, zolang je het maar consequent doet.

Sector en landenspreiding

Herbalanceren gaat niet alleen over de verhouding tussen aandelen en obligaties. Wie in individuele aandelen of in sector-ETF's belegt, kijkt ook naar de spreiding over sectoren en regio's. Een positie die door koersgroei is uitgegroeid tot een kwart van je portefeuille, is geen bewuste keuze meer, het is een concentratie die je niet hebt gekozen.

Of dat een probleem is, hangt af van wat jij aanvaardbaar vindt. Hoe groter één positie weegt, hoe groter de impact als het tegenzit. Op een gegeven moment voelt die concentratie als meer risico dan je wilt dragen. Dat gevoel is een signaal, niet om meteen te handelen, maar om bewust te beoordelen of de weging nog past bij wat je had bedoeld.

Wie een brede marktgewogen wereld-ETF gebruikt, laat sector- en regiowegingen grotendeels door marktwaarde bepalen. Dat haalt niet elk risico weg, maar het voorkomt dat je zelf voortdurend sectoren en landen hoeft bij te sturen.

Een rating als signaal

Voor wie individuele aandelen aanhoudt, kan een vast beoordelingsmoment helpen. Een rating, checklist of eigen analyse kan dan een signaal zijn om opnieuw naar de oorspronkelijke reden voor de positie te kijken. Een dalende score is geen automatische reden om te handelen, maar wel een reden om bewust te beoordelen of de positie nog past bij je plan.

Een rating door een broker of bank is geen koop- of verkoopadvies. Het is een meetinstrument dat je eigen oordeel ondersteunt. Dat geldt zeker voor waar de Buy the Winner Rating voor is gebouwd. Welke factoren meewegen in hoe de een ratint en hoe kwaliteit en waardering worden gecombineerd — komt uitgebreid aan bod in het thema-artikel over aandelen kiezen.

Hoe het in de praktijk werkt

Bij een eenvoudige portefeuille — één wereldwijde ETF en eventueel één obligatie-ETF — is herbalanceren in de meeste jaren nauwelijks nodig. Als je periodiek inlegt, kun je je inleg sturen naar de categorie die achterblijft, in plaats van te verkopen. Dat is de goedkoopste aanpak. Het levert geen transactiekosten op de verkoop, en geen belastingmoment in landen waar dat speelt. Pas als de aeen daling te groot is om via inleg te corrigeren, is verkopen en herbalanceren nodig.

Je strategie aanpassen, wanneer doe je dat?

Het moment van herbalanceren is ook het moment om te beoordelen of je strategie zelf nog klopt. Twee soorten redenen om aan te passen tellen mee.

1. Je eigen situatie verandert. Je inkomen, je horizon, je gezinssituatie, of je risicotolerantie. Een portefeuille die op je vijftigste past, hoeft niet dezelfde te zijn als die op je vijfendertigste paste. Naarmate je dichter bij een doel komt, kan minder risico passend worden.
2. De wereld verandert. Sectoren kunnen volwassen worden, concurrentie kan toenemen, regelgeving kan het verdienmodel raken, en technologie kan een eerdere voorsprong verkleinen. Wie bewust in sectoren of thema's belegt, beoordeelt op vaste momenten of de oorspronkelijke reden voor die blootstelling nog klopt. Niet omdat een sector deze maand populair is, maar omdat de structurele uitgangspunten kunnen veranderen.

Wat in beide gevallen telt is dat je aanpassing op een vast moment plaatsvindt — bij voorkeur tijdens je herbalancering — en niet als reactie op wat de markt die week heeft gedaan. Een strategiewijziging op basis van je levenssituatie of een wezenlijke verschuiving in de wereld is een bewuste keuze. Een strategiewijziging op basis van koersbewegingen van vorige week is een gedragsfout vermomd als plan.

Pas wel op voor te veel wijzigingen. Wie zijn portefeuille elk jaar volledig herinricht, verliest het voordeel van consistentie. Een strategie heeft tijd nodig om haar werk te doen — wie haar voortdurend bijstuurt op basis van wat het nieuws vandaag zegt, meet nooit wat ze werkelijk kan opleveren.

Wat herbalanceren niet is

Herbalanceren is geen actief beheer. Je velt geen oordeel over wat nu te hoog of te laag staat, dat weet niemand. Je brengt simpelweg de verhoudingen terug die je zelf had vastgesteld. Het is onderhoud, geen strategie.

Wat de meeste beleggers verkeerd begrijpen

Herbalanceren wordt vaak gezien als 'tegen de markt in handelen'. Dat is misleidend. Je voorspelt niet wat hoog of laag is, je houdt simpelweg de verhouding intact die jij eerder bewust koos. Het is geen actie tegen de markt, maar voor je eigen plan.

De Buy the Winners-les

Een portefeuille die niemand bijhoudt, wordt geen kalmere portefeuille. Hij wordt een portefeuille die door de markt wordt gevormd, niet door jou. Herbalanceren is de mechanische discipline die je portefeuille jouw portefeuille houdt.