Definitie
Een liquiditeitsratio is een kengetal dat laat zien of een bedrijf zijn kortlopende schulden kan betalen met bezittingen die het op korte termijn in geld kan omzetten. Het zet de vlottende activa af tegen de schulden die binnen een jaar vervallen. Een uitkomst boven 1 betekent dat er op papier meer kort inbaar bezit is dan kortlopende verplichting.
Samengevat in 10 seconden
- Meet of een bedrijf zijn schulden binnen een jaar kan voldoen zonder in geldnood te raken
- Zet vlottende activa (geld, voorraad, vorderingen) af tegen kortlopende schulden
- De bekendste varianten zijn de current ratio en de strengere quick ratio
- Een ratio boven 1 wijst op een buffer, onder 1 op mogelijke betalingsdruk
- Een hogere uitkomst is niet automatisch beter: er kan ook geld renteloos blijven liggen
Wat een liquiditeitsratio meet
Liquiditeit gaat over tijd, niet over winst. Een bedrijf kan winstgevend zijn en toch in de problemen komen als het op een bepaald moment de leveranciers, lonen of aflossingen niet kan betalen. De liquiditeitsratio vangt precies dat risico: heeft de onderneming genoeg direct of snel inzetbaar geld om de verplichtingen van het komende jaar te dragen?
Het kengetal kijkt naar twee delen van de balans. Boven de streep staan de vlottende activa: kasgeld, banktegoeden, vorderingen op klanten en voorraad. Onder de streep staan de kortlopende schulden: leverancierskrediet, belastingen, en aflossingen die binnen twaalf maanden vervallen. De verhouding tussen die twee is de ratio.
Belangrijk is dat solvabiliteit iets anders meet. Solvabiliteit kijkt naar de hele schuldenlast tegenover het eigen vermogen op lange termijn; liquiditeit kijkt alleen naar het komende jaar. Een bedrijf kan solvabel zijn maar krap bij kas, of andersom.
De berekening stap voor stap
De rekensom zelf is eenvoudig: deel de relevante activa door de kortlopende schulden. Wat je precies in de teller stopt, bepaalt welke variant je gebruikt.
Neem een bedrijf met €600.000 aan vlottende activa, waarvan €250.000 voorraad, en €400.000 aan kortlopende schulden. De current ratio is dan 600.000 / 400.000 = 1,5. Trek je de voorraad eraf, dan houd je 350.000 / 400.000 = 0,875 over — de quick ratio. Dat verschil laat zien hoe zwaar het bedrijf op zijn voorraad leunt om aan zijn verplichtingen te voldoen.
Een ratio is altijd een momentopname op balansdatum. De cijfers van één dag kunnen gunstiger of ongunstiger zijn dan het beeld over het hele jaar, bijvoorbeeld als een bedrijf vlak voor de jaarafsluiting voorraad heeft verkocht of facturen heeft geïnd.
De drie varianten naast elkaar
De varianten verschillen in hoe streng ze zijn: hoe verder naar rechts in de tabel, hoe meer minder snel inbare bezittingen wegvallen.
| Variant | Teller (wat telt mee) | Wat het toont |
|---|---|---|
| Current ratio | Alle vlottende activa, inclusief voorraad | Brede buffer voor het komende jaar |
| Quick ratio | Vlottende activa minus voorraad | Buffer zonder te leunen op verkoop van voorraad |
| Cash ratio | Alleen geld en direct opvraagbare tegoeden | Hoeveel er nú per direct betaalbaar is |
De quick ratio (ook wel acid-test ratio) is strenger omdat voorraad niet altijd snel of tegen de boekwaarde te verkopen is. De cash ratio is het meest conservatief en wordt vooral relevant als de inbaarheid van vorderingen of voorraad onzeker is.
Waarvoor beleggers en kredietverstrekkers het gebruiken
Voor een belegger is de liquiditeitsratio een snelle gezondheidscheck. Ze geeft een eerste indruk of een bedrijf de komende periode op eigen kracht aan zijn verplichtingen kan voldoen of dat het afhankelijk is van nieuwe financiering. Vooral bij bedrijven met dunne marges of schommelende omzet is dat signaal waardevol.
Banken en leveranciers gebruiken hetzelfde kengetal voordat ze krediet verstrekken. Een lage ratio kan betekenen dat een onderneming scherper moet onderhandelen over betaaltermijnen of een kredietlijn nodig heeft.
De interpretatie verschilt sterk per sector. Een supermarkt int contant en betaalt leveranciers later, waardoor een lage current ratio daar normaal is. Een fabrikant met lange productietijden heeft juist meer buffer nodig. Een ratio krijgt pas betekenis als je hem vergelijkt met die van vergelijkbare bedrijven en met de eigen historie.
Risico's en valkuilen bij liquiditeitsratio's
Een hoge ratio oogt geruststellend, maar kan ook wijzen op slecht benut kapitaal: geld dat stilstaat op de rekening of voorraad die te traag verkoopt, levert geen rendement op. De verhouding zegt dus iets over veiligheid, niet over efficiëntie.
Daarnaast is de uitkomst gevoelig voor de kwaliteit van de cijfers. Vorderingen die oninbaar blijken of voorraad die incourant is, staan vaak nog tegen volle waarde in de teller, terwijl ze in werkelijkheid weinig opleveren. De quick ratio ondervangt een deel hiervan, maar geen enkele ratio vervangt het lezen van de toelichting in het jaarverslag.
Tot slot is één getal nooit het hele verhaal. Combineer de liquiditeitsratio met de kasstroom, de schuldopbouw en de winstgevendheid voordat je een oordeel vormt. Deze uitleg is educatief en geen beleggingsadvies.
Veelgestelde vragen over liquiditeitsratio
Vaak wordt een current ratio rond 1,5 tot 2 als comfortabel gezien en een quick ratio rond 1, maar dat hangt sterk af van de sector. Vergelijk altijd met soortgenoten en met de eigen historie van het bedrijf.
De current ratio telt alle vlottende activa mee, inclusief voorraad; de quick ratio laat de voorraad weg. Daardoor toont de quick ratio of een bedrijf zijn schulden kan betalen zonder eerst voorraad te hoeven verkopen.
Nee. Een erg hoge ratio kan betekenen dat geld of voorraad onbenut blijft liggen in plaats van rendement op te leveren. Veiligheid en efficiëntie zijn hier een afweging.
Een uitkomst onder 1 betekent dat er op balansdatum minder kort inbaar bezit is dan kortlopende schuld. Dat is niet meteen alarmerend bij bedrijven die snel contant geld binnenkrijgen, maar het verdient wel een blik op de kasstroom.
