Deposito uitgelegd — sparen met vaste rente en looptijd

Deposito in het kort

• Je zet een bedrag voor een afgesproken looptijd vast tegen een vaste rente
• De rente staat bij aanvang vast en verandert niet gedurende de looptijd
• Tussentijds opnemen kan vaak niet, of alleen met een boete
• In NL en BE vallen deposito's onder een wettelijk depositogarantiestelsel
• Het rendement ligt vooraf vast, maar je mist flexibiliteit en kansen elders

Wat een deposito precies is

Bij een deposito leen je in feite je geld uit aan de bank voor een vaste periode. De bank betaalt je daarvoor rente en geeft je aan het einde van de looptijd je inleg terug. Anders dan bij beleggen schommelt de waarde van je inleg niet: je weet vooraf tot op de euro nauwkeurig wat je krijgt.

Het kenmerkende verschil met een gewone spaarrekening zit in de combinatie van vaste rente én vaste looptijd. Op een spaarrekening kun je geld vrij storten en opnemen, en de bank kan de rente op elk moment aanpassen. Bij een deposito ruil je die vrijheid in voor zekerheid. Je legt het bedrag vast — bijvoorbeeld voor één, drie of vijf jaar — en de afgesproken rente blijft die hele periode gelijk.

Een deposito wordt soms ook termijndeposito of spaardeposito genoemd. Het komt op hetzelfde neer: geld dat voor een vastgelegde termijn vaststaat.

Welke soorten deposito's er zijn

Banken bieden verschillende vormen aan. Het verschil zit vooral in hoe vast het geld staat en hoe de rente loopt.

Bij een termijndeposito staat alles vast: bedrag, rente en einddatum. Een opzegdeposito geeft wat meer ruimte, omdat je het kunt opzeggen met inachtneming van een afgesproken termijn. Een trapdeposito kent een rente die jaarlijks oploopt, zodat langer vastzetten extra wordt beloond.

Wat een deposito oplevert

Een rekenvoorbeeld maakt het concreet. Stel, je zet 10.000 euro vast in een deposito met een looptijd van twee jaar tegen 3% rente per jaar. Het eerste jaar ontvang je 300 euro rente. Wordt die rente bijgeschreven en meegerekend, dan levert het tweede jaar iets meer op, omdat je dan rente over 10.300 euro krijgt: ongeveer 309 euro. Na twee jaar heb je dan rond de 10.609 euro. Dit voorbeeld is hypothetisch en alleen bedoeld om de werking te tonen.

Of dit aantrekkelijk is, hangt af van het renteniveau, van de inflatie en van wat je met het geld zou kunnen doen als het niet vastzat. Ligt de inflatie hoger dan je depositorente, dan verliest je geld koopkracht ondanks de rente die je ontvangt.

Deposito tegenover beleggen

Een deposito en een belegging dienen verschillende doelen. Een deposito biedt een vooraf bekende uitkomst zonder koersrisico; een belegging in bijvoorbeeld aandelen of obligaties kan meer opleveren, maar de waarde kan ook dalen. Wie zekerheid en een bekende einddatum zoekt, komt bij een deposito uit; wie een hoger verwacht rendement nastreeft en koersschommelingen accepteert, kijkt eerder naar beleggen. Een deposito lijkt qua zekerheid op een obligatie die je tot het einde aanhoudt, maar zonder verhandelbare koers.

Risico's en aandachtspunten bij een deposito

De grootste beperking is de vastigheid. Je geld staat vast, dus voor onverwachte uitgaven kun je er meestal niet bij, of alleen tegen een boeterente. Houd daarom geld dat je op korte termijn nodig kunt hebben buiten een langlopend deposito.

Het tweede punt is het renterisico: stijgt de marktrente na je afsluiten, dan loop je die hogere rente mis tot de looptijd voorbij is. En er is het koopkrachtrisico — bij hoge inflatie kan je netto reële rendement negatief zijn.

Tegenover die risico's staat een belangrijke bescherming. In Nederland vallen deposito's bij banken met een vergunning onder het depositogarantiestelsel, dat tegoeden tot een wettelijk maximum per persoon per bank garandeert als de bank failliet gaat. België kent een vergelijkbaar garantiestelsel. Het toezicht ligt in Nederland bij De Nederlandsche Bank (DNB) en de Autoriteit Financiële Markten (AFM), en in België bij de FSMA; consumenteninformatie vind je daar via Wikifin. Deze uitleg is educatief en geen advies.