Definitie
De yield curve is een grafiek die het rendement van obligaties van dezelfde uitgever afzet tegen hun looptijd, van zeer kort tot dertig jaar. Normaal loopt die curve omhoog: hoe langer je je geld uitleent, hoe meer rente je vraagt. De vorm van de curve laat zien wat de markt verwacht over rente, inflatie en groei.
Samengevat in 10 seconden
- De yield curve verbindt het rendement van obligaties met hun looptijd
- Een opwaartse curve is normaal; lange leningen vragen meer rente dan korte
- Wordt de curve vlak of omgekeerd, dan verwacht de markt lagere rente of zwakkere groei
- De curve van staatsobligaties geldt als graadmeter voor de hele economie
- Hij voorspelt niets met zekerheid, maar vat verwachtingen samen in één lijn
Wat de yield curve precies laat zien
Stel je een grafiek voor met op de horizontale as de looptijd van een obligatie en op de verticale as het rendement dat ze opbrengt. Verbind je de punten van obligaties met een looptijd van drie maanden, twee jaar, tien jaar en dertig jaar, dan krijg je een lijn: de yield curve. Meestal worden hiervoor staatsobligaties gebruikt, omdat de uitgever hetzelfde blijft en alleen de looptijd verschilt.
De curve vat samen wat duizenden beleggers samen bereid zijn te accepteren als vergoeding voor het uitlenen van geld over verschillende periodes. Vraag jezelf af: waarom zou je twee jaar je geld vastzetten tegen dezelfde rente als tien jaar? Je loopt langer risico op inflatie en op rentestijgingen. Daarom vragen beleggers normaal gesproken een hogere vergoeding voor langere looptijden.
Waarom de curve normaal omhoog loopt
Hoe verder een uitbetaling in de toekomst ligt, hoe meer onzekerheid eraan kleeft. Stijgt de inflatie, dan verliest een vaste rente over tien jaar veel meer koopkracht dan over één jaar. Voor dat extra risico willen beleggers betaald worden. Die vergoeding heet de looptijdpremie.
Daarnaast speelt de verwachting over de centrale bank mee. Verwacht de markt dat de korte rente de komende jaren stabiel blijft of stijgt, dan liggen de lange rentes daar logisch boven. Een opwaartse curve hoort daarom bij een economie die normaal draait.
Welke vormen de curve kan aannemen
De vorm van de curve is waar beleggers en economen naar kijken. Niet de exacte rentestanden, maar de helling tussen kort en lang vertelt het verhaal.
| Vorm | Hoe hij eruitziet | Wat de markt signaleert |
|---|---|---|
| Normaal (opwaarts) | Lange rente boven korte rente | Verwachting van stabiele groei en rente |
| Vlak | Korte en lange rente liggen dicht bijeen | Onzekerheid; overgangsfase in het beleid |
| Invers (omgekeerd) | Korte rente boven lange rente | Verwachting van renteverlagingen, vaak bij vrees voor zwakte |
| Steil | Groot verschil tussen kort en lang | Verwachting van oplopende groei of inflatie |
Een inverse curve trekt de meerderheid van de aandacht. Het is ongebruikelijk dat je voor kort uitlenen méér rente krijgt dan voor lang. Dat gebeurt wanneer de markt verwacht dat de centrale bank de korte rente binnenkort fors verlaagt, meestal omdat de economie afkoelt.
Waarvoor beleggers de yield curve gebruiken
De curve is een leesinstrument, geen knop. Beleggers en economen gebruiken hem op een paar manieren.
Ten eerste als conjunctuursignaal. Een omgekeerde curve is in het verleden vaak voorafgegaan aan een afkoeling van de economie. Het is geen garantie en de timing is grillig, maar het patroon krijgt veel aandacht.
Ten tweede voor het inschatten van rente-effecten op de eigen portefeuille. Wie obligaties of obligatiefondsen bezit, ziet aan de curve hoe gevoelig die zijn voor renteveranderingen op verschillende looptijden. Een steile curve betekent bijvoorbeeld dat langlopende obligaties een hoger lopend rendement bieden, maar ook gevoeliger zijn voor koersdalingen als de rente verder stijgt.
Ten derde als referentie voor de prijs van leningen in de hele economie. Hypotheekrentes, bedrijfsleningen en spaartarieven bewegen mee met de onderliggende staatscurve. Verschuift de curve, dan verschuift uiteindelijk veel mee.
In de eurozone kijken beleggers vooral naar de curve van Duitse staatsobligaties (Bunds), die als referentie geldt voor Nederland en België. De Europese Centrale Bank stuurt met haar beleid het korte einde van die curve.
Hoe een curve verschuift: een voorbeeld
Stel, de korte rente staat op 3% en de tienjaarsrente op 4%. De curve loopt netjes omhoog. Nu maakt de centrale bank duidelijk dat ze de rente flink gaat verhogen om inflatie te bestrijden. De korte rente schiet naar 5%, terwijl de tienjaarsrente op 4,2% blijft hangen, omdat de markt verwacht dat de hoge rente de groei later afremt. Het resultaat: de korte rente ligt nu boven de lange. De curve is omgekeerd.
Dit voorbeeld is hypothetisch en illustreert alleen het mechanisme. Het toont waarom de curve niet zozeer over het heden gaat, maar over wat de markt over de toekomst denkt.
Valkuilen bij het lezen van de yield curve
De curve is een verwachting, geen voorspelling met zekerheid. Een omgekeerde curve is geen besteldatum voor een recessie; in het verleden zat er soms meer dan een jaar tussen, en de samenhang is niet ijzersterk. Wie zijn beleggingsbeslissingen volledig op de curve baseert, overschat wat één grafiek kan zeggen.
Let ook op welke rentes je vergelijkt. Het verschil tussen de tweejaars- en tienjaarsrente vertelt iets anders dan dat tussen de driemaands- en tienjaarsrente. Verschillende marktpartijen kijken naar verschillende delen van de curve, en die kunnen tegelijk verschillende signalen geven.
Deze uitleg is educatief en geen beleggingsadvies (AFM/MAR).
Veelgestelde vragen over yield curve
Een omgekeerde curve betekent dat kortlopende obligaties meer rente opbrengen dan langlopende. Dat is ongebruikelijk en wijst er meestal op dat de markt renteverlagingen verwacht, vaak uit zorg over afkoelende groei.
Doorgaans staatsobligaties van één uitgever, zodat alleen de looptijd verschilt. In de eurozone is de Duitse Bund-curve de belangrijkste referentie voor onder meer Nederland en België.
Niet met zekerheid. Een inverse curve is in het verleden vaak voorafgegaan aan economische zwakte, maar de timing varieert sterk en het verband is geen wetmatigheid.
Geen — het zijn dezelfde grafiek. "Rentecurve" is simpelweg de Nederlandse term voor het Engelse "yield curve".
