Definitie
De interest coverage ratio (rentedekkingsgraad) geeft aan hoe vaak een bedrijf zijn rentelasten kan betalen uit de operationele winst. Je deelt de bedrijfswinst vóór rente en belasting (EBIT) door de rentelasten over dezelfde periode. Een uitkomst van 5 betekent dat de winst vijf keer zo groot is als de rente die het bedrijf moet ophoesten.
Samengevat in 10 seconden
- De ratio meet of de operationele winst ruim genoeg is om de rente te dragen
- Je rekent: EBIT gedeeld door de rentelasten over dezelfde periode
- Hoe hoger de uitkomst, hoe meer buffer voordat rente een probleem wordt
- Een uitkomst onder 1 betekent dat de winst de rente niet eens dekt
- Wat "gezond" is, verschilt sterk per sector en schuldniveau
Wat de interest coverage ratio meet
De ratio draait om één vraag: blijft er na de gewone bedrijfsvoering genoeg over om de schuldeisers hun rente te betalen? Een bedrijf met veel vreemd vermogen betaalt periodiek rente, ongeacht of de omzet meezit. De interest coverage ratio zet die vaste verplichting af tegen de winst die het bedrijf draait vóór rente en belasting.
Komt de uitkomst hoog uit, dan is er een dikke buffer. De winst mag flink tegenvallen voordat de rente in gevaar komt. Komt de uitkomst dicht bij 1, dan gaat vrijwel de hele winst op aan rente en is er weinig speling. Onder 1 verdient het bedrijf in die periode niet eens genoeg om de rente te dekken en moet het uit reserves, nieuwe leningen of de verkoop van bezittingen putten.
De ratio zegt iets over het vermogen om aan een verplichting te voldoen, niet over de totale schuldenlast zelf. Een bedrijf kan veel schuld hebben en toch een ruime dekking, zolang de winst maar groot genoeg is.
De berekening stap voor stap
De standaardformule is eenvoudig:
Interest coverage ratio = EBIT ÷ rentelasten
EBIT is de winst vóór aftrek van rente en belasting, ook wel de operationele winst genoemd. De rentelasten zijn de rentekosten over dezelfde periode, meestal een boekjaar.
Een voorbeeld. Stel, een bedrijf boekt een EBIT van 4 miljoen euro en betaalt 1 miljoen euro rente. De ratio is dan 4 miljoen ÷ 1 miljoen = 4. De operationele winst is vier keer zo groot als de rente. Zakt de winst in een slecht jaar terug naar 1,5 miljoen, dan daalt de ratio naar 1,5 — krap, maar de rente wordt nog net gedekt. Zakt de winst onder 1 miljoen, dan komt de ratio onder 1 en is er een tekort.
Belangrijk is dat je teller en noemer over dezelfde periode neemt. Wie de winst van een kwartaal tegen de rente van een heel jaar afzet, krijgt een vertekend beeld.
Welke varianten er zijn
De rentedekking kent meerdere uitvoeringen, afhankelijk van welk winstcijfer je in de teller zet. Ze geven elk een net iets andere kijk op dezelfde vraag.
| Variant | Teller | Wat het toevoegt |
|---|---|---|
| EBIT-dekking (standaard) | EBIT | De gangbare maatstaf; winst vóór rente en belasting |
| EBITDA-dekking | EBITDA | Telt afschrijvingen mee terug; ligt dichter bij de kasstroom |
| Kasstroomdekking | Operationele kasstroom | Meet uit de werkelijke geldstroom in plaats van boekwinst |
| Fixed charge coverage | EBIT + vaste lasten | Neemt naast rente ook leasebetalingen en andere vaste lasten mee |
De EBITDA-variant valt doorgaans hoger uit dan de EBIT-variant, omdat afschrijvingen worden teruggeteld. Dat kan een geruststellender beeld geven dan terecht is, want afschrijvingen wijzen vaak op investeringen die op termijn opnieuw geld kosten. De kasstroomvariant is strenger: boekwinst en binnenkomend geld lopen niet altijd gelijk.
Waarvoor beleggers de ratio gebruiken
Beleggers en kredietverstrekkers gebruiken de rentedekking als een snelle gezondheidscheck op de schuldpositie van een bedrijf. Banken nemen een minimumdekking soms zelfs op als voorwaarde in een leningovereenkomst, een zogeheten convenant. Zakt de ratio onder de afgesproken grens, dan kan de lening opeisbaar worden.
Voor wie aandelen of obligaties beoordeelt, helpt de ratio om de gevoeligheid voor tegenvallers in te schatten. Een bedrijf met een dekking van 10 overleeft een winstdaling met gemak; een bedrijf met een dekking van 1,5 komt bij dezelfde daling al in de problemen. De ratio is daarom vooral nuttig in combinatie met de schuldratio en de kasstroom: samen schetsen ze of de schuldenlast houdbaar is.
Vergelijken doe je het best binnen dezelfde sector. Een nutsbedrijf met stabiele inkomsten kan met een lagere dekking uit de voeten dan een cyclisch industriebedrijf, waarvan de winst sterk op en neer beweegt.
Valkuilen bij de interest coverage ratio
Een hoge uitkomst is geruststellend, maar geen garantie. EBIT is een boekhoudkundig cijfer en kan afwijken van het geld dat werkelijk binnenkomt; een bedrijf met een nette ratio kan alsnog in een kasknel raken. Let er ook op dat een eenmalige meevaller de EBIT — en dus de ratio — tijdelijk oppompt.
De ratio kijkt bovendien naar het verleden. Stijgt de marktrente of loopt een lening af die tegen een hoger tarief moet worden geherfinancierd, dan vallen de rentelasten in de toekomst hoger uit en daalt de dekking, terwijl het cijfer over het afgelopen jaar er nog gunstig uitziet. Bekijk de ontwikkeling over meerdere jaren in plaats van één momentopname. Deze uitleg is educatief en geen beleggingsadvies.
Veelgestelde vragen over interest coverage ratio
Daar bestaat geen vast getal voor. Een dekking boven de 3 wordt vaak als comfortabel gezien en onder de 1,5 als krap, maar wat passend is hangt sterk af van de sector en de stabiliteit van de winst.
Een uitkomst onder 1 betekent dat de operationele winst de rentelasten in die periode niet volledig dekt. Het bedrijf moet het tekort dan aanvullen uit reserves, nieuwe schuld of de verkoop van bezittingen.
Omdat de nettowinst al ná aftrek van rente is berekend. Door EBIT te gebruiken, vergelijk je de winst vóór rente met de rente zelf — anders zou je de rente er als het ware dubbel uithalen.
Ja, die valt doorgaans hoger uit omdat afschrijvingen worden teruggeteld. Dat geeft een beeld dat dichter bij de kasstroom ligt, maar het kan de schuldpositie ook rooskleuriger laten lijken dan ze is.
