AES

• De gereguleerde netbedrijven in Indiana en Ohio bedienen circa 2,74 mln klanten binnen een wettelijk kader waarin goedgekeurde netinvesteringen via de stroomtarieven worden vergoed.
• Het werkkapitaalbeslag bedraagt -35%, doordat afnemers gemiddeld eerder betalen dan leveranciers worden voldaan en er zo minder kasgeld vastzit in de dagelijkse operatie.
• Een uitbreiding van het duurzame opwekvermogen en hogere gereguleerde tarieven brachten de EBITDA-marge op 26,2%, wat de operationele kasstroom versterkt.

• Zware investeringen in nieuwe centrales hielden de vrije kasstroom negatief op -$2,27 per aandeel, zodat het dividend niet uit eigen kasstroom wordt gedekt.
• De rendabiliteit van Amerikaanse duurzame projecten leunt op fiscale subsidies en geïmporteerde onderdelen, waardoor mogelijke aanpassingen van belastingkortingen of invoerheffingen de projectmarges raken.
• De internationale activiteiten zijn kwetsbaar voor droogte bij Latijns-Amerikaanse waterkrachtcentrales en zwakke lokale munten, die voor $79 mln aan wisselkoersverliezen zorgden.
• Kolencentrales vormen nog altijd 15% van het opwekvermogen, waardoor de meerjarige afbouw van fossiele capaciteit geregeld leidt tot afwaarderingen op verouderde installaties.

Voor een structurele verbetering is daarnaast nodig dat opgeleverde energieprojecten snel voldoende kasstroom genereren om het tekort aan vrije kasstroom terug te dringen. Ook een gunstigere herfinancieringsomgeving en tijdige tariefverhogingen bij de gereguleerde netbedrijven zouden de druk van rentelasten op de nettowinst verlichten. Dit scenario wint aan kracht zodra de vrije kasstroom na jaren van tekorten richting het break-evenpunt beweegt, zodat het dividend uit eigen middelen kan worden betaald. Een tweede tastbaar signaal is een verdere daling van de nettoschuld ten opzichte van de EBITDA vanaf het niveau van 8,85× in boekjaar 2025.

Dat risico groeit wanneer sectorbrede wachtrijen bij netaansluitingen, trage vergunningstrajecten of lange levertijden van transformatoren de ingebruikname van nieuwe centrales vertragen. Geïnvesteerd kapitaal levert dan langer niets op, terwijl de geleidelijke afbouw van kolencentrales jaren in beslag neemt. Blijven de investeringsuitgaven hoog zonder dat de operationele kasstroom meegroeit, dan krimpt de financiële speelruimte en kan het bedrijf worden gedwongen tot het uitgeven van nieuwe aandelen. Een concreet waarschuwingssignaal is een daling van de rentendekking, de verhouding tussen EBITDA en rentelasten, onder het niveau van 2,28× uit boekjaar 2025. Ook een verdere uitdieping van de negatieve vrije kasstroom, die in het tweede kwartaal van boekjaar 2026 op -$0,83 per aandeel uitkwam, zou laten zien dat de schuld sneller oploopt dan de opbrengsten uit nieuwe projecten.